บทที่685

ออกจากห้องโถง นลิน มีสุวรรณ์สะบัดมือเขาออก “คุณปล่อยฉัน!”

“มันยังน่าอายไม่พอเหรอ ยิ่งคุณทำเสียงดังเท่าไร ก็ยิ่งทำให้ตัวเองอับอายมากขึ้นเท่านั้น” คนพวกนั้นจะไม่บอกเธอต่อหน้า แต่จะเอาไปพูดถึงเธอลับหลัง แม้ว่าเธอจะทำสิ่งใด แต่จะแพร่กระจายออกไปเกินจริงมากกว่าที่เป็น

นลิน มีสุวรร

บทที่686

เห็นได้ชัดว่าทั้ง ๆ ที่ทำสิ่งที่ใกล้ชิด แต่เธอรู้สึกว่าหัวใจของเขาอยู่ห่างไกลจากตน

ทำไม เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการเธอ แต่การวางตัวต่อเธอกลับไม่มีความอ่อนโยนแม้แต่น้อยเช่นนี้

“ชนัน คุณรักฉันไหม” นลิน มีสุวรรณ์เอ่ยถามออกมาหนึ่งประโยค

รักงั้นเหรอ

คำพูดคิดเพ้อฝันนี้ ทำใ

บทที่687

“……” เมธชนันยกดวงตาขึ้น “จะรู้มากไปทำไม”

ปาณีมองดูเขา แสงดวงไฟภายในทำให้ใบหน้าดูเป็นสามมิติขึ้นมา เหมือนกับดาราหนัง “ก็แค่สงสัยนิดหน่อย น้านลินเป็นคู่หมั้นของคุณอา แต่คุณชอบเธอ....”

“ปาณี” ธามนิธิมองปาณีที่พูดไม่รู้จักกาลเทศะ จนต้องยับยั้งคำพูดของเธอ

ทุกอย่างมันเป็นอดี