บทที่657

ไวยาตย์ส่งถุงเสื้อผ้าไปให้แก่ธามนิธิ ปาณีนั้นต้องการจะอยู่ค้างคืนที่นี่ เสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่ก็น้อยชิ้นนัก ธามนิธิจึงโทรศัพท์บอกให้ไวยาตย์นำเสื้อผ้ามาให้

ธามนิธิรับถุงเสื้อผ้าเอาไว้ “ลำบากนายแล้ว”

ไวยาตย์ยื่นอยู่ด้านข้างเอ่ยถาม “คืนนี้ไม่กลับไปแล้วหรือครับ?”

“ปาณีอยู่เ

บทที่658

ไวยาตย์เป็นพวกคิดอะไรก็พูดอย่างนั้น แต่ไม่ได้ตั้งใจหาเรื่องปาณีแต่อย่างใด

ปาณีเอ่ย “ฉันรู้ค่ะ ที่เขาพูดก็ไม่ผิด แม่ของฉันทำไม่ดีกับคุณเลย ไม่สมควรให้คุณไปที่โรงพยาบาล”

“พูดจาโง่งมอะไร?”ธามนิธิยิ้มขึ้นและดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก ก่อนจะจูบลงบนหน้าผากของเธอ “ครอบครัวของเธอก็ค

บทที่659

เพราะว่าลุงเขยป่วย จึงเป็นภาระหนักของครอบครัว ดังนั้นลูกพี่ลูกน้องของปาณีทั้งสองคนจึงจำต้องออกจากโรงเรียนกลางคัน ไม่มีวุฒิการศึกษา เปลี่ยนงานจากงานหนึ่งไปอีกงานหนึ่ง แต่ไม่เคยมีงานที่มั่นคง

ป้าจึงเป็นห่วงมาก

สำหรับลุงเขยที่ต้องนอนอยู่บนเตียงมาหลายปีนั้นต้องการการดูแลตลอดเวลา