บทที่656

“สวัสดีครับคุณอา” ธามนิธิเอ่ยอย่างสุภาพ

คำพูดที่คุณอาเพิ่งเอ่ยเมื่อกี้นี้เขาได้ยินมันแล้ว ดังนั้นท่าทีที่มีต่อคุณอาจึงดูเป็นมิตรมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

คุณอาจ้องมองธามนิธิ ที่ท่าทีเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจแต่ก็น้อบน้อมเป็นอย่างยิ่ง

คุณอายังคงประหม่าอยู่เล็กน้อย เนื่องจ

บทที่657

ไวยาตย์ส่งถุงเสื้อผ้าไปให้แก่ธามนิธิ ปาณีนั้นต้องการจะอยู่ค้างคืนที่นี่ เสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่ก็น้อยชิ้นนัก ธามนิธิจึงโทรศัพท์บอกให้ไวยาตย์นำเสื้อผ้ามาให้

ธามนิธิรับถุงเสื้อผ้าเอาไว้ “ลำบากนายแล้ว”

ไวยาตย์ยื่นอยู่ด้านข้างเอ่ยถาม “คืนนี้ไม่กลับไปแล้วหรือครับ?”

“ปาณีอยู่เ

บทที่658

ไวยาตย์เป็นพวกคิดอะไรก็พูดอย่างนั้น แต่ไม่ได้ตั้งใจหาเรื่องปาณีแต่อย่างใด

ปาณีเอ่ย “ฉันรู้ค่ะ ที่เขาพูดก็ไม่ผิด แม่ของฉันทำไม่ดีกับคุณเลย ไม่สมควรให้คุณไปที่โรงพยาบาล”

“พูดจาโง่งมอะไร?”ธามนิธิยิ้มขึ้นและดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก ก่อนจะจูบลงบนหน้าผากของเธอ “ครอบครัวของเธอก็ค