บทที่597

เรื่องที่เกิดขึ้นที่เมืองชยุตเมื่อไม่นานมานี้ เมธชนันก็ได้ยินมาหมดเเล้ว ทำไมบ้านมีสุวรรณ์ถึงได้เกิดเรื่องใหญ่โตได้ขนาดนั้น เมธชนันก็ไม่ได้โง่ เขาเข้าใจทุกอย่างเเจ่มเเจ้ง

ครั้งก่อนที่นลินมาหาเขา ความหมายมันก็บ่งบอกชัดเจนอยู่เเล้ว

แต่สุดท้าย เมื่อธามนิธิหายดี เธอก็รีบวิ่งเเจ้น

บทที่598

ที่ยืนอยู่ข้างกายธามนิธิในตอนนี้ คือสาวน้อยสูง 165 เซนติเมตร ริมฝีปากแดง ฟันขาว เเต่งตัวคล้ายกับเด็กนักเรียน ดูเเล้วอายุยังน้อย มีท่าทีประหม่าเกร็งๆอยู่หน่อยๆ

สายตาของเมธชนันจดจ้องไปที่ปาณี เเววตาเธอช่างดูใสซื่อ เเวบเเรกที่ได้เห็นเธอ ความรู้สึกที่ลอยเข้ามาในหัวของเขาก็คือ ：กระต่าย

บทที่599

ทั้งห้องนี้มีเเต่ประชาชนคนโสด พอได้ยินก็รู้สึกหมั่นไส้ไปตามๆกัน

มีบางคนถึงกับหัวเราะออกมา：" นี่ฝนต้องตกลงมาเป็นน้ำสีแดงเเน่ๆ พี่รองของเรามีหัวใจเเล้ว รู้จักปกป้องผู้หญิงซะด้วย ！"

" จริงด้วย "

" ป่ะๆ กินข้าวๆ " เมธชนันเข้ามาเคลียร์สถานการณ์

เขาแก่กว่าธามนิธิ 1 เดื