บทที่596

ถ้าลองเป็นตัวเธอเอง เเล้วเธอต้องตกอยู่ในที่นั่งเดียวกับปาณีล่ะก็ คงไม่รอจนถึงถึงวันนี้หรอก ！

คงจะหย่ากับเขาไปเมื่อหลายร้อยปีก่อนละ ！

จันวิภายังไม่ทันพูดจบ ธามนิธิก็เหมือนจะเดาออก

เขารีบชิงอธิบายกับพี่สาวว่า " พี่กับแม่ก็ไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอก ผมกับปาณีจะต้องลงเอยด้วยดี

บทที่597

เรื่องที่เกิดขึ้นที่เมืองชยุตเมื่อไม่นานมานี้ เมธชนันก็ได้ยินมาหมดเเล้ว ทำไมบ้านมีสุวรรณ์ถึงได้เกิดเรื่องใหญ่โตได้ขนาดนั้น เมธชนันก็ไม่ได้โง่ เขาเข้าใจทุกอย่างเเจ่มเเจ้ง

ครั้งก่อนที่นลินมาหาเขา ความหมายมันก็บ่งบอกชัดเจนอยู่เเล้ว

แต่สุดท้าย เมื่อธามนิธิหายดี เธอก็รีบวิ่งเเจ้น

บทที่598

ที่ยืนอยู่ข้างกายธามนิธิในตอนนี้ คือสาวน้อยสูง 165 เซนติเมตร ริมฝีปากแดง ฟันขาว เเต่งตัวคล้ายกับเด็กนักเรียน ดูเเล้วอายุยังน้อย มีท่าทีประหม่าเกร็งๆอยู่หน่อยๆ

สายตาของเมธชนันจดจ้องไปที่ปาณี เเววตาเธอช่างดูใสซื่อ เเวบเเรกที่ได้เห็นเธอ ความรู้สึกที่ลอยเข้ามาในหัวของเขาก็คือ ：กระต่าย