บทที่591

เมื่อได้ฟังที่เวทัสพูด ธามนิธิก็ไม่ได้ขัดจังหวะเขา

การที่เขาอยากให้หลานชายไปอยู่ต่างประเทศ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะความรู้สึกส่วนตัวของเขาเอง หรือบางทีอาจจะไม่ใช่

เเต่ความเป็นจริงก็คือ เขาอยากให้เวทัสได้มีโอกาสได้จัดการกับความรู้สึกของตัวเอง ทั้งหมดนี้ก็เพื่อตัวเขาทั้งนั้น

บทที่592

ปาณีมองหน้าเขาเเละพูดว่า " รอจนกว่าคุณจะเก่งสูสีกับคุณทัดธนได้ก็เเล้วกัน "

" …… เเล้วจะรอจนถึงวันนั้นได้รึเปล่าล่ะ ？"

" บังอาจดูถูกฉันเหรอ ？" ปาณีเดินเข้ามานั่งบนตักของเขา ก่อนจะเอื้อมมือไปโน้มกอดรอบคอเขา

ธามนิธิมองดูหญิงสาวที่จู่ๆก็เข้ามาประชิดตัวเขา ชายหนุ่มได้กลิ่นห

บทที่593

เวทัสยังคงมองออกไปนอกหน้าต่าง ไม่ยอมพูดจา

ทัดธนหัวเราะออกมาเบาๆ ：" ฉันล่ะสงสัยจริงๆว่าแกไปก่อเรื่องอะไรเอาไว้ พวกเขาถึงอยากจะส่งแกไปอยู่เมืองนอก ？"

" …… " เวทัสยังคงนิ่งเงียบ ไม่พูดไม่จา

ราวกับว่าทัดธนจะมองเขาทะลุปรุโปร่ง หลังจากที่เห็นเขานิ่งเงียบอยู่นาน ：" เรื่องผู้ห