บทที่590

" ยุ่งๆอยู่กับทีมของแกรึไง ？" นพรุจขมวดคิ้ว ท่าทางเหมือนไม่ค่อยพอใจ

เวทัสรับอาหารเช้ามาจากป้าแม่บ้าน ก่อนจะนั่งกินอย่างเงียบๆ

นพรุจเป็นคนค่อนข้างเข้มงวด เมื่ออยู่ต่อหน้าพ่อ เวทัสเลยมีท่าทีนิ่งสงบ

เเต่จันวิภาแม่ของเขามีท่าทีที่อ่อนโยน " เรื่องทีมฝึกก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร ถ

บทที่591

เมื่อได้ฟังที่เวทัสพูด ธามนิธิก็ไม่ได้ขัดจังหวะเขา

การที่เขาอยากให้หลานชายไปอยู่ต่างประเทศ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะความรู้สึกส่วนตัวของเขาเอง หรือบางทีอาจจะไม่ใช่

เเต่ความเป็นจริงก็คือ เขาอยากให้เวทัสได้มีโอกาสได้จัดการกับความรู้สึกของตัวเอง ทั้งหมดนี้ก็เพื่อตัวเขาทั้งนั้น

บทที่592

ปาณีมองหน้าเขาเเละพูดว่า " รอจนกว่าคุณจะเก่งสูสีกับคุณทัดธนได้ก็เเล้วกัน "

" …… เเล้วจะรอจนถึงวันนั้นได้รึเปล่าล่ะ ？"

" บังอาจดูถูกฉันเหรอ ？" ปาณีเดินเข้ามานั่งบนตักของเขา ก่อนจะเอื้อมมือไปโน้มกอดรอบคอเขา

ธามนิธิมองดูหญิงสาวที่จู่ๆก็เข้ามาประชิดตัวเขา ชายหนุ่มได้กลิ่นห