บทที่ 50

ไวยาตย์ยืนมองเขาอยู่ข้างๆ ไม่รู้ว่าเขากำลังโกรธ หรือไม่ได้โกรธ

ถ้าพูดว่าโกรธก็เป็นเรื่องปกติ เพราะบทที่ปาณีกลับมาที่บ้าน ก็บอกว่าไม่รู้จักเวทัสต่อหน้าทุกคนในบ้าน จุดที่โกหกหลอกลวงนี้ ถือว่าเธอทำไม่ถูก

อย่างไรก็ตาม การที่ปาณีไม่พูดออกมา แน่นอนเธอก็มีจุดยืนของตัวเอ

บทที่ 51

ธามนิธิมองไปยังใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ดวงตาของเธอใสสะอาดมาก

“ตื่นได้แล้ว! แม่บ้านทำของว่างไว้ให้เธอแล้ว”

“จริงหรอคะ? ทำอะไรไว้คะ?” ปาณีรู้สึกมีแรงขึ้นมาทันที เธอลุกขึ้นจากเตียง จากนั้นรีบคว้าเสื้อผ้าวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ เธอทำ ธุระส่วนตัวนิดหน่อยและถือโอกาสเปลี่ยน

บทที่ 52

ถ้ารู้ว่าจะเป็นอย่างนี้จะกินให้เยอะๆเลย ก่อนที่คุณอาจะนึกขึ้นได้

“เธอยังเป็นเด็กรึไง? กินเยอะแล้วสุดท้ายคนที่ไม่สบายก็เป็นตัวเธอเอง” เขาลูบหัวเธอเป็นการปลอบใจ พูดกับแม่บ้านว่า “เก็บไว้ให้เธอก่อน”

“ค่ะ” แม่บ้านรีบเก็บไอศกรีมไป

ปาณีจ้องหน้าธามนิธิ ในตามี