บทที่ 495

“เธอชอบไม่ใช่หรอคะ?” ครั้งก่อนเคยเห็นโปรเตอร์ที่บ้านของปาณี สองสามวันก่อนได้ยินคนพูดว่าในเมืองเฉินตูมีคอนเสิร์ต ธามนิธิวางแผนให้คนซื้อบัตรให้โดยเฉพาะ จากนั้นก็พอปาณีมาที่นี่

ปาณีพูดว่า “แต่ว่าคุณไม่ชอบสักหน่อย”

หลังจากธามนิธิได้ยินเธอพูดจบ ก็ส่งสายตาที่อบอุ่นมากๆมาให้เธอ วา

บทที่ 496

“......” เณศรากับนลินลงเรือลำเดียวกันมาตลอด เธอถามสิ่งนี้ขึ้นมา ปาณีไม่รู้สึกแปลกใจเลย

เธอถึงขั้นรู้สึกว่าเณศราอาจจะลุกขึ้นมาตบตัวเองก็ได้

แต่ว่า ปาณีกลับนิ่งเฉยมาก “นี่เป็นเรื่องระหว่างฉันกับเขา”

“เธอกล้าดีมากนะ!” เณศราพูดนัยแฝง “นึกว่ามีธามนิธิคอยหนุนหลัง ก็ทำโอหังแ

บทที่ 497

“......” ปาณีถูกเณศราพูดจนรู้สึกหมดคำพูดไปชั่วขณะ

เธอเข้าใจ เพราะถึงยังไงในสายตาของคนพวกนี้แล้ว ธามนิธิไม่มีทางชอบเธอเด็ดขาด

แน่นอนว่าถ้าเทียบกับธามนิธิแล้ว เธอไม่คู่ควรกับเขาเลย

ไม่ได้รู้สึกต่ำต้อยไปเอง แต่เป็นเพราะว่าระหว่างเขาสองคนแล้ว มีระหว่างที่ไกลกันมากจริงๆ