บทที่ 492

ปาณีเงยหน้าขึ้นมองไปยังเขา “คุณอา คุณอาบน้ำเสร็จแล้วหรอคะ?”

“แม่” ธามนิธิทักทายฐิติพร

ฐิติพรยิ้มพูดว่า “พ่อของลูกยังไม่ได้กลับมา ปาณีเลยรอเป็นเพื่อนแม่สักพัก พวกลูกไปพักผ่อนกันเถอะ! ปาณี รีบไปเถอะ สามีของลูกจะโกรธแล้วนะ! อ้อนเขาดีๆหน่อยละกันนะ”

เธอดูออกสักทีว่าลูกชายข

บทที่ 493

“......” ปาณีตกใจไปชั่วขณะเมื่อเห็นสายตาเศร้าของเขา

เธอ แค่ล้อเล่นกับเขาเอง

เขาคิดเป็นเรื่องจริงหรอเนี่ย?

คำพูดแบบนี้คนส่วนใหญ่ไม่คิดเป็นจริงอยู่แล้วดีไหม?

ไม่รอให้ปาณีเปิดปาก ธามนิธิก็พูดอย่างหมดอาลัยตายอยากว่า “ได้ ต่อไปฉันจะให้เธอเดือนละ 1 แสน ฉันจะไม่กลับมาบ

บทที่ 494

ไม่รู้เป็นเพราะอะไร พออยู่ข้างกายเขา ความรู้สึกที่ไม่ต้องทำอะไรเองนี้ ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูก

“เสร็จแล้ว” ธามนิธิเดินออกมา มือหนึ่งถือคีการ์ดไว้ อีกมือหนึ่งก็โอบไหล่เธอไว้ พาเธอไปยังลิฟต์

ปาณีเสนอความคิดเห็นว่า “คุณเอากระเป๋าให้หนูเลยค่ะ หนูยกเองได้”

ตอนนี