บทที่ 48

โดยปกติมักจะปวดแค่วันแรก แม้วันนี้จะยังรู้สึกไม่ค่อยสบายนิดหน่อย แต่ก็ไม่ถึงขั้นเดินไม่ได้

ธามนิธิพูดว่า “งั้นก็ดีแล้ว! ข้าวก็ทานเสร็จแล้ว ผลไม้ก็ทานแล้ว จะไปนอนพักในห้องหน่อยไหม?”

“แล้วคุณล่ะ?” ปาณีมองดูธามนิธิ ความตั้งใจจริงของเธอคืออยากถามว่าคุณอาจะทำอะไรต่อคะ แต

บทที่ 49

ปาณีนอนอยู่บนเตียง เห็นธามนิธิยังไม่กลับมาสักที จึงหยิบมือถือออกมาเล่นสักพัก

พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของครูประจำชั้น ในกลุ่มแชทของห้องเรียนกำลังปรึกษาหารือเกี่ยวกับเรื่องที่จะจัดวันเกิดให้คุณครู ปาณีนึกถึงครูประจำชั้นของเธอที่ดีกับเธอมาก

รู้ว่าครอบครัวของปาณียากจ

บทที่ 50

ไวยาตย์ยืนมองเขาอยู่ข้างๆ ไม่รู้ว่าเขากำลังโกรธ หรือไม่ได้โกรธ

ถ้าพูดว่าโกรธก็เป็นเรื่องปกติ เพราะบทที่ปาณีกลับมาที่บ้าน ก็บอกว่าไม่รู้จักเวทัสต่อหน้าทุกคนในบ้าน จุดที่โกหกหลอกลวงนี้ ถือว่าเธอทำไม่ถูก

อย่างไรก็ตาม การที่ปาณีไม่พูดออกมา แน่นอนเธอก็มีจุดยืนของตัวเอ