บทที่ 47

เมื่อคืนเธอไม่ได้ลงมากินข้าว ไม่ได้เป็นเพราะว่าจะต้มเขาหรอกหรอ?

โดนว่ากล่าวตักเตือนในหลายครั้งนี้ เวทัสโยนความผิดทั้งหมดให้กับเธอ

ปาณีหัวเราะหลังจากฟังคำถามของเขา “ฟ้องแล้วนายจะทำอะไรได้?”

เธอดูออกว่า เวทัสทำอะไรธามนิธิไม่ได้ มิเช่นนั้น จากนิส

บทที่ 48

โดยปกติมักจะปวดแค่วันแรก แม้วันนี้จะยังรู้สึกไม่ค่อยสบายนิดหน่อย แต่ก็ไม่ถึงขั้นเดินไม่ได้

ธามนิธิพูดว่า “งั้นก็ดีแล้ว! ข้าวก็ทานเสร็จแล้ว ผลไม้ก็ทานแล้ว จะไปนอนพักในห้องหน่อยไหม?”

“แล้วคุณล่ะ?” ปาณีมองดูธามนิธิ ความตั้งใจจริงของเธอคืออยากถามว่าคุณอาจะทำอะไรต่อคะ แต

บทที่ 49

ปาณีนอนอยู่บนเตียง เห็นธามนิธิยังไม่กลับมาสักที จึงหยิบมือถือออกมาเล่นสักพัก

พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของครูประจำชั้น ในกลุ่มแชทของห้องเรียนกำลังปรึกษาหารือเกี่ยวกับเรื่องที่จะจัดวันเกิดให้คุณครู ปาณีนึกถึงครูประจำชั้นของเธอที่ดีกับเธอมาก

รู้ว่าครอบครัวของปาณียากจ