บทที่ 469

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้คนในครอบครัวล้วนกลัวว่าธามนิธิจะคิดไม่ตก และสร้างความสัมพันธ์กับนลินขึ้นมาอีก ดังนั้นจึงต่างหยิบยกบทเรียนมาให้ธามนิธิได้คิด

ปาณีได้ยินคำพูดของน้าลำมุง คิดไม่ถึงว่าจันวิภาจะเป็นห่วงเธอขนาดนี้ รู้สึกได้รับความอบอุ่นขึ้นมาระลอกหนึ่ง

ธามนิธิไม่ได้โต้แย้ง ถึงแม

บทที่470

เพียงแต่เขารู้สึกไม่ยินยอม “ถ้าหากในตอนแรกคุณน้าไม่เกิดเรื่อง นลินไม่ได้จากไป เขาคงไม่สู่ขอเธอหรอก เธอรู้ใช่ไหม?”

“ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดถึงอะไร?”ถึงแม้เรื่องที่เขาพูดจะเป็นเรื่องจริง แต่ปาณีไม่อยากฟัง

เวทัสหยุดเดิน “ปาณี”

ร่มถูกลดลง น้ำเสียงของเขาจริงจังยิ่งกว่าใคร

บทที่ 471

เขาจ้องมองปาณี ถ้าหากไม่ใช่เพราะกำลังอยู่ในมหาลัย เขาคิดอยากที่จะดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอดเป็นอย่างยิ่ง

แต่ว่าเขาไม่กล้าพอ เพราะเขารู้ว่าแบบนี้ เธอจะต้องเกลียดเขาเป็นอย่างมากแน่นอน

ยามที่โมรีมาถึง ก็เห็นทั้งคู่กำลังยืนอยู่ตรงนั้นพอดี แต่เป็นเพราะกำลังถือร่มอยู่จึงไม่ได้สังเกตุมา