บทที่468

การกระทำเพียงเล็กๆเช่นนี้ ทำให้ธามนิธิรู้สึกเหมือนกำลังได้รับแรงสนับสนุนอันยิ่งใหญ่

เขาไม่ควบคุมตนเองอีกต่อไปและรุกล้ำเข้าไปอย่างดุดัน

ออกมาจากห้องน้ำ เขาวางเธอลงบนเตียงใหญ่ เรือนร่างยังไม่ทันได้เช็ดให้แห้งดี เกิดเป็นหยดน้ำไหลลงบนผ้าปูเตียง ทิ้งไว้เป็นร่อยรอย

เขากลับรุ

บทที่ 469

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้คนในครอบครัวล้วนกลัวว่าธามนิธิจะคิดไม่ตก และสร้างความสัมพันธ์กับนลินขึ้นมาอีก ดังนั้นจึงต่างหยิบยกบทเรียนมาให้ธามนิธิได้คิด

ปาณีได้ยินคำพูดของน้าลำมุง คิดไม่ถึงว่าจันวิภาจะเป็นห่วงเธอขนาดนี้ รู้สึกได้รับความอบอุ่นขึ้นมาระลอกหนึ่ง

ธามนิธิไม่ได้โต้แย้ง ถึงแม

บทที่470

เพียงแต่เขารู้สึกไม่ยินยอม “ถ้าหากในตอนแรกคุณน้าไม่เกิดเรื่อง นลินไม่ได้จากไป เขาคงไม่สู่ขอเธอหรอก เธอรู้ใช่ไหม?”

“ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดถึงอะไร?”ถึงแม้เรื่องที่เขาพูดจะเป็นเรื่องจริง แต่ปาณีไม่อยากฟัง

เวทัสหยุดเดิน “ปาณี”

ร่มถูกลดลง น้ำเสียงของเขาจริงจังยิ่งกว่าใคร