บทที่455

เขาก้มหัวลงจูบลงบนปากของเธออย่างนุ่มนวล

จากครั้งแรกที่ยังระแวงจูบทุกครั้งก็ระมัดระวังตลอดมาจนตอนนี้พวกเธอก็มีความเข้าใจและเล่นกัน

ธามนิธิชอบการขยับความสัมพันธ์แบบนี้

เวลาทำให้พวกเธอจากคนแปลกหน้ากลายเป็นคนใกล้ชิดกัน

ปาณียกแขนขึ้นไปกอดคอเขาและกอดจูบกับเขา

จูบ

บทที่456

ไม่นานปาณีก็เห็นป้าเพื่อนบ้านสองคนนั่งอยู่ที่โซฟาบ้านตัวเอง

ผู้หญิงวายกลางทั้งสองคนที่นั่งอยู่ข้างๆสายตาเอาแต่มองธามนิธิ

สามีของปาณีนี่หน้าตาดีจริงๆ! ดูสบายตากว่าลูกเขยบ้านตัวเองอีก

คำว่าหล่อไม่มีมาตรฐานที่แน่นอนถ้าเป็นคนที่มีคุณสมบัติพิเศษยืนอยู่ตรงนั้นเฉยๆก็สามารถดึง

บทที่457

ทุกคนคุยไปอีกสักพักตอนกลับน้าบุนและน้าจินก็ยิ้มแย้มตลอด

เพราะว่ามรธามนิธิอยู่ตรงนี้พวกเขาเลยไม่ได้รู้สึกถึงความอึดอัดเลย

พอส่งพวกเธอลงไปชั้นล่างฝนสิริก็มีความเสียดาย “ธามครั้งหน้ามาอีกนะ! ปาณีถ้าว่างก็กลับมาบ้างนะเข้าใจไหม?”

วันนี้ธามนิธิทำให้เธอมีหน้ามีตาขึ้นมา