บทที่449

กินข้าวในร้านอาหารเสร็จธามนิธิก็ส่งปาณีกลับไปที่ห้องแล้วได้ยินที่ปาณีพูด “ที่จริงให้ฉันไปโรงเรียนแล้วก็ได้”

ถึงแม้ไม่ไปทำงานที่บริษัทของธีระอย่างน้อยเธอก็ควรไปเรียน

ธามนิธินั่งอยู่ขอบเตียงพูดด้วยเสียงขรึม “ฉันไม่ชอบบทที่เธอไม่เชื่อฟังแบบนี้”

ปาณีมองใบหน้าเย็นชาของเขา “

บทที่450

ธามนิธิกลัวเธออยู่คนเดียวแล้วเบื่อเลยเอางานทุกอย่างไปทำในห้องแทน

เพื่อที่จะสะดวกในการเดินทางนภันต์ก็ย้ายออกมาจากโรงเรียนแล้วไปเช่าห้องที่ข้างนอก

วันนี้ฝนสิริมาหาเธอแล้วเอาของมาฝากเธอแถมยังทำอาหารให้เขาอีก

เธอเห็นนภันต์ที่พึ่งกลับมาจากข้างนอก “วันนี้เธอไปหาพี่สาวแกหรือไ

บทที่451

ปาณีนึกถาพไม่ออกเลยว่าทำไมฝนสิริถึงเปลี่ยนหน้าได้เร็วขนาดนี้?

เธอจับโทรศัพท์ไว้แน่นแล้วมองคุณอาที่กำลังกินข้าวอยู่

ตอนเขากินข้าวจะเงียบมากถึงแม้ตอนนี้เขาหายดีแล้วแต่ปาณีก็ยังไม่เลืมเรื่องที่ผ่านมาเลยพูดกับฝนสิริว่า “จะกินข้าวแค่นี้ก่อนนะ”

แล้วก็ตัดสายไปเลย

ธามนิธ