บทที่ 433

ถึงอย่างไรแล้วในสายตาของนลิน ปาณีที่อยู่ข้างกายธามนิธิ ไม่มีทางที่จะมีความสุขไปได้

ในหัวเห็นแม้กระทั่งภาพว่า ปาณีทนใช้ชีวิตอย่างเศร้าสร้อยในบ้านวิสิทธิ์เวช นึกอยากทำตนเป็นคนดี ช่วยฉุดปาณีขึ้นมาจากทะเลแห่งความขมขื่น

พอได้ฟังถ้อยคำเหล่านี้ ปาณีแทบจะอุบหัวเราะไว้ไม่อยู่ “ขอบคุ

บทที่ 434

ปาณีเมื่อเห็นเหตุการณ์นี้แล้ว ก็เดินเข้าไป

เธอเดินไปเข้าห้องน้ำ

ทีนาร์เห็นเป็นปาณี ก็รู้สึกตกใจ เดิมทีก็เป็นคนขี้ขลาด ตอนนี้เธอจึงรู้สึกกลัวปาณีมาก

แต่พอนึกถึงเรื่องที่ปาณีมีความแค้นกับติรยาแล้ว ก็รู้ว่าปาณีไม่ช่วยติรยาเป็นแน่ จึงไม่รู้สึกว่าต้องกลัวเธอ

พูดขึ้นว

บทที่ 435

จันวิภาพูดขึ้นว่า “แล้วเธอกับธามนิธิตอนเที่ยงว่างหรือเปล่า? มาทานข้าวด้วยกันไหม?”

ถ้าไม่ได้เห็นกับตา เธอคงเชื่อไม่ลง

“คุณอานัดฉันทานข้าวเที่ยงด้วยกันค่ะ”

“ถ้างั้นตอนเย็นล่ะ?” ตอนนี้จันวิภาคิดแต่อยากจะพิสูจน์เรื่องให้กระจ่างว่า ธามนิธิลุกขึ้นยืนได้จริงหรือไม่เท่านั้น