บทที่ 415

รถเข็นที่เขานั่งยังอยู่ที่มุมนี้ มองถึงตรงนี้ เธอรู้สึกงงงัน นี่คือ……

ง่วงจนเบลองั้นหรือ?

ปกติคุณอาจะต้องใช้รถเข็นแทนการเดินไป แต่เมื่อกี้ เธอกลับคล้ายว่าเห็นเขาเดินเข้าไป

ปาณีนอนอยู่บนเตียง ไม่ได้ขยับเขยื้อน ซ้ำริมฝีปากยังยกยิ้ม เธอคิดว่าคนเองคล้ายคนโง่ก็มิปาน กระทั่ง

บทที่416

อาจเป็นเพราะเธอชื่นชอบเวทัส ดังนั้น ยามจันวิภาพูดกับเธอ โมรีจึงรู้สึกกดดันเป็นอย่างมาก

เวลาที่เธออยู่กับปาณี มักจะได้ยินปาณีชมจันวิภาเสมอว่าเธอดีแค่ไหน แต่เธอกลับรู้สึกแค่ว่าจันวิภามีลักษณะบ่างอย่างที่ทำให้คนเกรงกลัว

จันวิภาด้านนึงดื่มกาแฟ ด้านนึงจ้องมองพิจารณาโมรีไปด้วย

บทที่417

เพียงแต่ ไม่รู้ว่าทำพอเธอเห็นเขากำลังทำตัวปกป้องผู้หญิง เธอกลับรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

หมูที่บ้านของเธอ ในที่สุดก็รู้วิธีการปลูกกะหล่ำสักที!

เวทัสหาผ้าพันแผลและจัดการช่วยโมรีทำแผล

“แผลเล็กน้อย ไม่เป็นอันตราย”

โมรีมองผู้ชายตรงหน้าที่กำลังช่วยเธอทำแผล ค้นพบว่าเ