บทที่404

“เพื่อที่จะอาศัยอยู่ในบ้านวิสิทธิ์เวชต่อไป เธอก็ต้องพูดแบบนี้แน่นอนอยู่แล้ว” ติรยาคิดว่าตัวเองนั้นฉลาด เธอเอาความหวังทั้งหมดฝากไว้ที่ธามนิธิ และเอ่ยกับธามนิธิว่า “คุณอาธามนิธิ ปาณีอยู่กับคุณ ก็เพียงแค่เพราะเงิน คนที่เธอชอบคือเวทัส พวกเราเคยถ่ายรูปด้วยกันมากมาย ถ้าคุณไม่เชื่อ ฉันส่ง

บทที่405

“………”

ติรยาคาดไม่ถึง ว่าการที่เธอหยิบยกปาณีขึ้นมาพูด กลับกลายเป็นตัวเองที่ถูกคนอื่นพูดถึงแทน

อารมณ์ของติรยาคุกรุ่นขึ้นมาแล้ว เธอตอบกลับไวยาตย์อย่างไร้มารยาทและโมโห “เธอมันก็เป็นแค่คนทำงานเป็นผู้ช่วย อาศัยอะไรมาพูดกับฉันแบบนี้ บ้านวิสิทธิ์เวชก็แค่ให้เธอมาคอยดูแลธามนิธิที่เดิน

บทที่406

โมรีมองปาณี เอ่ย “ไม่โทษเธอหรอก ฉันก็ผิด ที่วันนั้นไม่ได้ช่วยเธอพูด”

ปาณีไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา พอพูดถึงเรื่องนั้น เธอไม่รู้จะเอ่ยอะไร โมรีจะช่วยเธอด็ได้และมีสิทธิ์ที่จะไม่ช่วยเหลือเธอด้วยเช่นกัน

โมรีมองที่ปาณี เธอถือว่าปาณีเป็นเพื่อนเฮมาตลอด และไม่อยากให้เรื่องนี้ทำให้ต้องเข