บทที่ 403

ประโยคเหล่านี้ของธามนิธิ ทำเอาสิริพรสะอึก

แต่เพราะคนพูดคือธามนิธิ ต่อให้เธอไม่พอใจ ก็ยังต้องยิ้งออกมา “ใช่ใช่ใช่ ฉันกลับไปจะอบรมเธอให้ดี”

ทุกคนกำลังทานข้าว ติรยาทำหน้าไม่ถูก จึงเดินออกไปเงียบๆ

ปาณีเห็นเข้าพอดี จึงลุกขึ้นและเดินตามออกไป

ติรยายืนอยู่ที่ระเบียงทางเด

บทที่404

“เพื่อที่จะอาศัยอยู่ในบ้านวิสิทธิ์เวชต่อไป เธอก็ต้องพูดแบบนี้แน่นอนอยู่แล้ว” ติรยาคิดว่าตัวเองนั้นฉลาด เธอเอาความหวังทั้งหมดฝากไว้ที่ธามนิธิ และเอ่ยกับธามนิธิว่า “คุณอาธามนิธิ ปาณีอยู่กับคุณ ก็เพียงแค่เพราะเงิน คนที่เธอชอบคือเวทัส พวกเราเคยถ่ายรูปด้วยกันมากมาย ถ้าคุณไม่เชื่อ ฉันส่ง

บทที่405

“………”

ติรยาคาดไม่ถึง ว่าการที่เธอหยิบยกปาณีขึ้นมาพูด กลับกลายเป็นตัวเองที่ถูกคนอื่นพูดถึงแทน

อารมณ์ของติรยาคุกรุ่นขึ้นมาแล้ว เธอตอบกลับไวยาตย์อย่างไร้มารยาทและโมโห “เธอมันก็เป็นแค่คนทำงานเป็นผู้ช่วย อาศัยอะไรมาพูดกับฉันแบบนี้ บ้านวิสิทธิ์เวชก็แค่ให้เธอมาคอยดูแลธามนิธิที่เดิน