บทที่ 37

เธอไม่สามารถปฏิเสธได้อีก “ใช่ค่ะ ว่าแต่...... ทำไมคุณถึงไม่ชอบเธอล่ะ? วันนี้ตอนทานข้าว คุณยังตั้งใจไม่ไว้หน้าเธออีก”

ถ้าพูดตามหลักการ ธามนิธิและติรยาไม่มีอะไรบาดหมางกัน แต่วันนี้ ธามนิธิยังโมโหใส่เธอต่อหน้าทุกคน

ธามนิธิมองไปยังปาณี นัยน์ตาของเขาดำสนิท ให้ความรู

บทที่ 38

การกระทำของนลิน มีสุวรรณ์ เปรียบเสมือนราดน้ำมันเข้าไปในไฟ หิมะที่ปกคลุมหนาอยู่แล้วยังไม่พอ ยังมีน้ำค้างแข็งเกาะเพิ่มเข้าไปอีก

ชลธีแสดงสีหน้ารู้สึกผิด“ต้องขอโทษจริงๆครับ ธามนิธิเกิดอุบัติเหตุ พวกเราก็รู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก เพียงแต่ว่า...... นลิน ของเราอายุยังน้อย อยาก

บทที่ 39

ไม่รู้ว่าธามนิธิทำอะไรไว้ในชาติปางก่อน ถึงต้องเผชิญกับครอบครัวมีสุวรรณ์

ปาณีพูดว่า “หนูไปอยู่เป็นเพื่อนเขาได้ไหมคะ?”

ไวยาตย์ตอบว่า “ถ้าคุณเข้าไปแล้วพูดอะไรผิดขึ้นมา เขาจะยิ่งโมโหเข้าไปอีก”

ในฐานะผู้ชาย ไวยาตย์สามารถรับรู้ได้ถึงความรู้สึกของธามนิธิในตอ