บทที่ 36

หลังจากทานข้าวเสร็จ ธามนิธิก็ให้เธอนอนพักต่อ

เขามองดูใบหน้าของเธอ“เจ็บแบบนี้ทุกครั้งเลยหรอ?”

นี่เป็นครั้งแรกที่ปาณีคุยเรื่องนี้กับผู้ชาย แต่สีหน้าของคุณอาก็จริงจังมาก เธอพยักหน้าตอบว่า “อืม”

“เดี๋ยวหาหมอมาดูอาการหน่อยละกัน”

“น่าขายหน้าจริงๆ!” ถ้าให้เธ

บทที่ 37

เธอไม่สามารถปฏิเสธได้อีก “ใช่ค่ะ ว่าแต่...... ทำไมคุณถึงไม่ชอบเธอล่ะ? วันนี้ตอนทานข้าว คุณยังตั้งใจไม่ไว้หน้าเธออีก”

ถ้าพูดตามหลักการ ธามนิธิและติรยาไม่มีอะไรบาดหมางกัน แต่วันนี้ ธามนิธิยังโมโหใส่เธอต่อหน้าทุกคน

ธามนิธิมองไปยังปาณี นัยน์ตาของเขาดำสนิท ให้ความรู

บทที่ 38

การกระทำของนลิน มีสุวรรณ์ เปรียบเสมือนราดน้ำมันเข้าไปในไฟ หิมะที่ปกคลุมหนาอยู่แล้วยังไม่พอ ยังมีน้ำค้างแข็งเกาะเพิ่มเข้าไปอีก

ชลธีแสดงสีหน้ารู้สึกผิด“ต้องขอโทษจริงๆครับ ธามนิธิเกิดอุบัติเหตุ พวกเราก็รู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก เพียงแต่ว่า...... นลิน ของเราอายุยังน้อย อยาก