บทที่ 365

ปาณีมองไปที่น้องชายอย่านึกไม่ถึง “เธอมาได้ไงน่ะ?”

โดยไม่ได้ให้สุ้มให้เสียง เธอยังนึกว่าเป็นคุณอาทานข้าวเสร็จกลับขึ้นมา

“ได้ยินว่าพี่ไม่สบาย เลยมาหาพี่พร้อมกับหัวหน้าน่ะ” นภันต์พูดพลางนั่งลงด้านข้าง

ปาณีรู้ว่า หัวหน้าที่เขาพูดถึง ก็คือเวทัส

ปาณีพูดขึ้นว่า “ถ้าจะม

บทที่ 366

“ขอบคุณค่ะที่ยอมให้นภันต์มาเยี่ยมฉัน”

ได้เจอนภันต์ เธอรู้สึกดีใจมาก ทำให้ยิ่งรักธามนิธิมากขึ้น

ธามนิธิมองไปที่ดวงตาที่เป็นประกายของเธอ คิดว่าตัวเองทำในสิ่งที่สมควรทำก็เท่านั้น “ถ้าเธอมีความสุข ต่อไปเขาจะให้มาหาเธอเมื่อไรก็ได้นะ”

อคติของฝนสิริ เป็นหนามที่ทิ่มแทงใจปาณี

บทที่ 367

ปาณีพูดอย่างไม่สบอารมณ์ “ฉันก็แพงนะ !”

เป็นครั้งแรกที่มีคนเปรียบเทียบราคาตัวเองกับพื้น

ธามนิธิอดหัวเราะไม่ได้ “แพงแค่ไหนล่ะ?”

“หาค่าไม่ได้ !” บนโลกนี้มีปาณีแค่คนเดียว มีเงินเท่าไรก็หาซื้อไม่ได้

เสียงของธามนิธิพูดอย่างเอ็นดู “เป็นครั้งแรกที่เห็นคนพูดถึงตัวเองแบบน