บทที่ 363

ปาณีรู้สึกขอบคุณสติปัญญาของตัวเอง ไม่อย่างนั้น เห็นทีวันนี้คงได้ขายหน้าเป็นแน่

“ปาณี นี่จ้ะ แม่ต้มข้าวต้มให้หนูด้วย ลองชิมดูสิ” ฐิติพรยกข้าวต้มมาให้เธอเองกับมือ

ปาณีมองไปที่ฐิติพร รู้สึกเหมือนกำลังมองไปที่แม่ของเธอเองที่ดูแลเธอตอนยังเล็ก

ตอนนั้นเธอยังไม่ได้ทะเลาะกับฝน

บทที่ 364

“เธออยากทานหรือเปล่า?” ธามนิธิมองไปที่เธอ แม้ว่าเธอเพิ่งจะทานข้าวต้มไป

แต่ร่างกายเธอดูแทบไม่มีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย

ปาณีตอบว่า “วันนี้ฉันไม่ค่อยหิวค่ะ”

เพิ่งทานยาเข้าไป ในกระเพาะยังรู้สึกโล่งๆ แต่เธอคิดว่าไม่ควรทานอะไรลงไปอีก จะได้ไม่ต้องอาเจียนอีก

ธามนิธิบอกว

บทที่ 365

ปาณีมองไปที่น้องชายอย่านึกไม่ถึง “เธอมาได้ไงน่ะ?”

โดยไม่ได้ให้สุ้มให้เสียง เธอยังนึกว่าเป็นคุณอาทานข้าวเสร็จกลับขึ้นมา

“ได้ยินว่าพี่ไม่สบาย เลยมาหาพี่พร้อมกับหัวหน้าน่ะ” นภันต์พูดพลางนั่งลงด้านข้าง

ปาณีรู้ว่า หัวหน้าที่เขาพูดถึง ก็คือเวทัส

ปาณีพูดขึ้นว่า “ถ้าจะม