ตอน 32
ความรักจากเรา
บทที่ 32
เห็นได้ชัดเลยว่าเธอกำลังต่อว่าติรยาที่ไม่มีกาลเทศะ ตัวเองเป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมาแท้ๆ พูดไปสองสามประโยคก็ร้องไห้สักแล้ว อย่างนี้มันเข้าท่าที่ไหนกัน?
ติรยามองแผ่นหลังของจันวิภาที่เดินจากไป เธอกำหมัดไว้แน่น แต่เดิมเธอแค่อยากแกล้งปาณีสักหน่อย ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายจะวกกลับมาทำ
ตอน 33
บทที่ 33
“ที่เธอคบกับน้าชายฉันก็เพราะเงินไม่ใช่รึไง?”เวทัสมองเธอด้วยความโมโห“เธอต้องการเงิน ฉันก็ให้เธอได้! ขอแค่เธอไปจากเขาซะ เงินพวกนี้ก็จะเป็นของเธอ”
เวลานี้ ปาณีรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นขอทาน และเขาก็เป็นผู้เสียสละที่อยู่สูงส่ง
เธอเงยหน้าขึ้น มองไปยังเวทัส รู้สึกขัดหูขัดต
ตอน 34
บทที่ 34
หลังจากเห็นปาณีเดินจากไป ฐิติพรก็เดินเข้ามา มองเวทัสด้วยความระแวง“หลานรังแกปาณีอีกแล้วใช่ไหม? เมื่อกี้เธอยังนั่งอ่านหนังสืออยู่ตรงนี้ดีๆ ทำไมหลานมาปุ๊บ เธอก็ไปเลย?”
เวทัส “......”
เขามองคุณยายที่ลำเอียง“ทำไมมองผมเป็นคนรังแกเธอล่ะครับ เธอต่างหากที่รังแกผม!”