บทที่ 31

“ให้เขาช่วยสอนการบ้านอยู่บ่อยๆ?”ธามนิธิเงยหน้าขึ้นมองติรยา พูดหน้าตายว่า“ผลการเรียนของเธอแย่มากเลยหรอ?”

“......”แต่เดิมติรยาแค่อยากชมปาณีเพื่อแสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ของเธอกับปาณีดีมาก

หลังธามนิธิพูดประโยคนี้ออกมา ทำให้เงียบไปหลายนาทีเลยทีเดียว

ปาณ

บทที่ 32

เห็นได้ชัดเลยว่าเธอกำลังต่อว่าติรยาที่ไม่มีกาลเทศะ ตัวเองเป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมาแท้ๆ พูดไปสองสามประโยคก็ร้องไห้สักแล้ว อย่างนี้มันเข้าท่าที่ไหนกัน?

ติรยามองแผ่นหลังของจันวิภาที่เดินจากไป เธอกำหมัดไว้แน่น แต่เดิมเธอแค่อยากแกล้งปาณีสักหน่อย ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายจะวกกลับมาทำ

บทที่ 33

“ที่เธอคบกับน้าชายฉันก็เพราะเงินไม่ใช่รึไง?”เวทัสมองเธอด้วยความโมโห“เธอต้องการเงิน ฉันก็ให้เธอได้! ขอแค่เธอไปจากเขาซะ เงินพวกนี้ก็จะเป็นของเธอ”

เวลานี้ ปาณีรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นขอทาน และเขาก็เป็นผู้เสียสละที่อยู่สูงส่ง

เธอเงยหน้าขึ้น มองไปยังเวทัส รู้สึกขัดหูขัดต