บทที่307

ปาณี “ใช่ค่ะ”

ถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่เข้าใจว่าเวทัสจะเอานภันต์เข้าทีมแข่งของเขาไปทำไม

“งั้นก็ดีแล้วนะ ให้เวทัสดูแลเขาหน่อย”

เวทัสที่ก้มหัวกินน้ำซุปอยู่ก็ยกหัวขึ้นตอบแทรก “มีแต่เขาที่ดูแลผมทั้งนั้น”

“งั้นเธอก็คงอวดดีสินะ” จันวิภามองบนใส่เขา “น้องชายของปาณีน่าจะอายุน้

บทที่308

แต่ตอนนี้มีคุณอาอยู่ข้างๆก็พบว่าที่จริงแล้วฤดูหนาวก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น

ทั้งสองคนรอไปอีกสักพักก็ยังไม่เห็นนภันต์ตอบกลับมา ปาณีไม่ไว้ใจเลยลุกขึ้นมานั่ง “ฉันโทรหาเขาก่อน”

ปกตินภันต์ตอบข้อความเร็วมาก

ธามนิธิมองปาณีที่ลุกขึ้นมานั่งแล้วโทรหานภันต์

ระหว่างรอสายเธอก็ข

บทที่309

ก็เหมือนฝนสิริถึงแม้จะเกลียดขนาดไหนแต่นั่นก็คือแม่ของเธอ

นภันต์มองเธอแล้วยิ้ม

ปาณีมองเขาที่เอาแต่ยิ้มก็เลยเอาใบเสร็จค่าใช้จ่ายโรงพยาบาลให้เขา “นี่เป็นค่าใช้จ่ายที่เธอมาอยู่โรงพยาบาล ฉันจ่ายคืนเพื่อนเธอไปหมดแล้วรอเธอหาตังได้ก่อนอย่าลืมมาคืนฉันด้วย”

“อ่อ” เขาเอาใบเสร็จไป