บทที่ 289

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เวทัสเป็นสุดที่รักของบ้านหลังนี้มาโดยตลอด

เพราะว่าเขาเด็กสุด ดังนั้นทุกคนจึงรักเขามากเป็นพิเศษ แน่นอนว่าธามนิธิก็เช่นกัน

แต่ไม่คิดเลยว่าตั้งแต่มีปาณี เขาก็เหมือนกับมีลูกของเมียน้อย เทียบไม่ได้กับต้นไม้ใบหญ้าข้างทางเลย

ไวยาตย์ได้ยินในสิ่งที่เวทัสพูด อ

บทที่ 290

ก็ไม่รู้ว่าเขาจะมาสร้างปัญญาให้กับคนอื่น หรือว่ามารนหาที่เอง

ปาณีไม่ได้พูดอะไรกับเขา ไปยังห้องทำงาน ได้ยินธามนิธิกำลังคุยกับไวยาตย์

ไวยาตย์พูดว่า “จะให้คุณชายเวทัสมาอยู่ที่นี่จริงหรอคะ?”

“เขาชอบก็ช่างเขา” ธามนิธิทำตัวนิ่งสงบมาก

“คุณไม่กลัวว่าเขาจะคิดอะไรกับคุ

บทที่ 291

เธอต้องการความกล้าอย่างมากในการนั่งอยู่บนตักเขา

อยากหนีแต่ดันหนีไม่ได้

จึงทำได้แต่ไอแห้งๆ “หนูว่าเรียกปาณีเฉยๆก็ได้ค่ะ”

“เมื่อกี้เธอไม่ได้พูดแบบนี้นี่” ธามนิธิชินกับการตีสองหน้าของเธอแล้ว

ตอนนี้ได้ใจก็หวานเสน่ห์เขาอย่างรุนแรง พอรู้สึกว่าสถานการณ์ไม่เป็นผลดีต่อ