บทที่222

เขามองเธอแล้วอดหัวเราะไม่ได้

ร้านที่ธามนิธิพามาวันนี้ วิวสวยเปิดหน้าต่างก็เห็นแม่น้ำข้างนอกโดยเฉพาะถึงตอนกลางคืนยังมีเรือยอชต์ไม่น้อย

ปาณีนั่งอยู่บนเก้าอี้แล้วมองวิวข้างนอก “หนูก็อยากไปนั่งเรือจังแต่เสียดายคนเยอะเกิน”

ตั๋วเรือไม่ได้แพงแต่ทุกครั้งจะที่ไปก็ต้

บทที่223

“……” ถึงตอนนี้ปาณียังไม่รู้วันเกิดของคุณอาเลย เธอมองไปที่ธามนิธิ “คุณอาราศีอะไรคะ?”

“เธอถามวันเกิดฉันตรงๆก็ได้แล้วไม่ใช่หรือไง?” ธามนิธิรู้ทันทีเลยว่าปาณีจำวันเกิดเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ

โดนฉีกหน้าแบบนี้ปาณีก็รู้สึกอึดอัด “หนูสัญญาว่าคราวหลังจะไม่ลืม”

ไวยาตย์ตอบแทนธามนิ

บทที่224

ช่วงนี้ทุกคนออกไปข้างนอกกันหมดเลยคิดว่าเวทัสก็ไม่อยู่

ในมือเวทัสถือกล่องของขวัญไว้หนึ่งกล่อง พอยกหัวขึ้นก็เห็นปาณีเข็นเก้าอี้ให้ธามนิธิอยู่ ภาพของทั้งสองคนดูหวานแหวว เวทัสจึงซ่อนกล่องไว้ด้านหลัง “ไม่ ไม่มีอะไรครับ”

แล้วกลับหลังหันเดินไปต่อ

เธอเดินเร็วเหมือน