บทที่ 203

แน่นอนว่าธามนิธิไม่ได้พูดอะไรกับเธอ เพียงแต่ถามว่า “นับวันก็เหมือนเธอจะไม่ใส่ใจฉันมากยิ่งขึ้นแล้วนะ แค่คำพูดของฉันก็ไม่ฟังแล้ว”

“ไม่ใช่ค่ะ” ......ปาณีรู้สึกน้อยใจ คำขอนี้ของเขาไม่มีเหตุผลเอาซะเลย!

แต่ก็ดันไม่กล้าพูดอะไรต่อ ทำได้แค่เพียงนอนลงบนเตียงนอนอย่างว่านอนสอนง่า

บทที่ 204

ตอนบ่ายสองโมง ปาณีกำลังฝึกแต่งหน้ากาแฟกับส้มโอ ถือโอกาสพูดถึงเรื่องราวของติรยาตอนอยู่หอพักเดียวกันด้วย

ได้ยินว่าติรยากับทีนาร์แตกคอกัน ส้มโอก็รู้สึกสะใจ “เธอก็ควรทำแบบนี้กับคนอย่างนั้นอยู่แล้ว”

มีวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา หาที่นั่งติดหน้าต่าง มีคนหนึ่งในกลุ่มเดิน

บทที่ 205

ปาณีมองไปยังเวทัส สีหน้าซับซ้อนเล็กน้อย

“กาแฟได้แล้วค่ะ” ปาณีชงลาเต้จนเสร็จ วางอยู่บนเคาน์เตอร์ คนที่มารับคือเวทัส

เขายืนอยู่ตรงหน้าเธอ จ้องมองเธอ

ปาณีอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว แม้จะบอกว่าทำงาน แต่ให้เขาดื่มกาแฟที่ตัวเองชง ทำไมเธอถึงรู้สึกแปลกเล็กน้อย

เธ