บทที่ 164

ปาณีไม่ได้รบกวนพวกเขา เดินไปนั่งลงบนโซฟายาวถัดจากธามนิธิอย่างเงียบๆ

เธอเพิ่งนั่งลง ชยรพก็ลงมาจากข้างบน

พอเห็นปาณี ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มแบบแบดบอยขึ้นมา เขาไม่ใช่คนจริงจังอะไร พอเห็นท่าทางแบบนี้ของเขาแล้ว ในใจของปาณีมีลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดีนัก มันจะทำอะไรของมันเนี่ย?

บทที่ 165

ชยรพคนนี้เป็นตัวปัญหาจริงๆ!

เพื่อหลีกเลี่ยงการที่คุณอาเข้าใจผิด ปาณีตอบกลับไปโดยที่ไม่ไว้หน้าชยรพเลย “ใครมีพรหมลิขิตกับนาย?”

“.....” ชยรพมองไปยังท่าทางของปาณีพร้อมกับยิ้ม รู้สึกว่าปาณีที่เย็นชาสวยจนไร้ที่ติ

เวทัสที่เข้าห้องน้ำออกแล้วไม่เจอชยรพ ก็คิดว่าเขาคงลง

บทที่ 166

ไวยาตย์ตอบว่า “ครับ”

เขากำลังจะเข้ามาเข็นธามนิธิ แต่มีเงาของคนหนึ่งมาตัดหน้าเขาสักก่อน

“หนูทำเองค่ะ” ปาณียืนอยู่ด้านหลังของธามนิธิ ช่วยธามนิธิเข็นรถเข็นอย่างกระตือรือร้น

ไวยาตย์ “......”

เขามองดูท่าทางของปาณีที่อยากจะเอาอกเอาใจธามนิธิ ไม่ได้เปิดโปงแต