บทที่155

รอจนปาณีอัพเดทweiboวันนี้เสร็จ พึ่งสังเกตเห็นว่าคุณอานั่งเป็นเพื่อนเธอไปแล้วครึ่งชั่วโมง

ระหว่างนั้นเธอก็บอกความคิดเห็นของเธอกับธามนิธิแต่ก็ไม่รู้ว่าเขาได้ฟังมันหรือเปล่า

ปาณีปิดโน้ตบุ๊ค มองไปที่คุณอาแล้วพูดด้วยความรู้สึกผิด “คุณอาคะ ขอโทษด้วยนะคะ พอฉันเริ่มทำงานก็ล

บทที่156

เตียงใหญ่มาก ระหว่างสองคนยังมีช่องว่างเล็กน้อย ปาณีอยากอยู่ใกล้ธามนิธิจึงถามไปว่า “คุณอาคะ ฉันขยับเข้าไปได้อีกใช่ไหมคะ?”

พึ่งพูดจบ ธามนิธิก็ยืดมือมาลากเธอเข้าอ้อมกอด ใช้เสียงต่ำๆพูดที่ข้างหูเธอ “แบบนี้ใกล้หรือยัง?”

ปาณี “……”

เธอแค่อยากอยู่ใกล้เขาแต่นี่ก็ใกล

บทที่157

ประโยคนี้ฟังก็รู้ว่าหลอกหลวงขนาดไหน

แต่พอฟังเข้าไปหูของเขากลับกลายเป็นคำหวานๆ ธามนิธิคิดยังไงก็คิดไม่ออกว่าทำไมเขาถึง……ง้อง่ายขนาดนี้?

ธามนิธิให้อภัยเธออย่างเร็ว

เขามองไปที่ปาณี สายตาก็อ่อนโยนลง ปาณีเห็นเขาไม่โกรธอีกแล้วก็โล่งอกไปอีก

แต่พึ่งโล่งได้