บทที่137

ใช่

ถ้าหากไม่ใช่เพราะเขาเชื่อคำพูดของติรยาแล้วจะมาถึงจุดนี้ได้ไง?

ปาณีมองเวทัสที่กำลังนึกคิดอะไรสักอย่างแต่ก็ไม่ได้พูดคุยกับเขาอีกแล้วก็เดินออกมาทันที

ปาณีพึ่งเดินออกมา ก็เจอกับน้าลำมุง "ปาณี ไปกินข้าวได้แล้วนะ"

"ได้ค่ะ เดียวหนูไปเรียกคุณอานะคะ"

บทที่138

อบอุ่นมาก

พอธามนิธิเห็นแผลของปาณี ก็สั่งสอนสองสามประโยคแล้วค่อยลงมากินข้าวกับปาณี

ติรยาไปแล้ว เวทัสลงไปถึงที่ห้องครัวก่อน

จันวิภากำลังถามเวทัสอยู่ "แล้วแฟนเธอล่ะ? ไปแล้ว?"

ติรยาอยู่ที่นี่ไปอีกหนึ่งวันตอนบ่ายยังเห็นอยู่เลยแต่ตอนนี่ไม่อยู่แล้ว ทำให้จ

บทที่139

อยู่ปาณีก็โผล่เข้าไปกอดธามนิธิ

ธามนิธิ “……”

เขามองไปที่ปาณีพูดด้วยเสียงขรึม “พรุ่งนี้เธอไม่อยากตื่นเช้าแล้วใช่ไหม?”

“พอเปิดเทอมก็จะมีฝึกค่ายทหารอาจจะไม่ได้เจออีกนานเลยฉันทำใจไม่ได้”

ช่วงนี้อยู่กับธามนิธิบ่อยจนรู้สึกว่ามันเหมือนเป็นฝัน

รู้ว่าย