บทที่ 130

แม้ปากจะพูดแบบนี้ แต่ในใจเธอกลับคิดว่า ถ้าหากปาณีโดนไล่ออกไป ก็จะไม่มีทางปรากฏตัวต่อหน้าเวทัสได้อีก

ทั้งให้ธามนิธิไล่ปาณีออกไป และยังทำให้เวทัสรู้สึกว่าตัวเองช่วยเธออีก ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวจริงๆ

เวทัสตกใจเล็กน้อย “เธอพูดไปแล้ว?”

คิดถึงสถานการณ์บ้านของ

บทที่ 131

ปาณีรีบลุกขึ้นมา “เวทัส เธอบ้าไปแล้วใช่ไหม”

เวทัสมองไปที่ปาณี นัยน์ตาสีน้ำตาลเต็มไปด้วยความขรึม “ฉันไม่ได้บ้าแล้วก็รู้ตัวดีว่ากำลังทำอะไรอยู่”

ที่เขาทำแบบนี้ก็เพื่อเธอทั้งนั้น

ธามนิธิมองไปที่เวทัสราวกับว่าไม่เข้าใจความหมายในสิ่งที่เขาพูด “สนับสนุน?”

บทที่132

ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ เขายังบอกว่าฉันเป็นภรรยาเขา เขายังทำดีกับฉัน……

แต่ว่าตอนนี้เขากลับเหมือนคนแปลกหน้าคนหนึ่ง

ปาณีมองไปที่ธามนิธิแล้วบอกว่า “ขอโทษด้วย ฉันไม่ยอม ฉันเลิกกับเขาไปแล้วที่ฉันอยู่กับคุณอาก็เพราะฉันยินยอมถ้าหากคุณอาไม่ชอบฉัน ฉันออกมาจากตรงนี้ได้แต่ว่าคุณอา