บทที่ 129

เธอกำลังเตรียมตัวจะเคาะประตู ประตูก็ถูกเปิดออกจากด้านใน ติรยาเดินออกมา พอเห็นปาณี ก็ทำสีหน้าได้ใจมาก แต่กลับแสร้งทำน้ำเสียงที่อ่อนหวาน “เธอตื่นแล้วหรอ?”

เห็นสีหน้าท่าทางของเธอแบบนี้ ปาณีรู้สึกได้ว่าติรยาต้องพูดไปแล้วแน่ๆ

ไม่อย่างนั้น เธอคงไม่สะใจขนาดนี้!

ป

บทที่ 130

แม้ปากจะพูดแบบนี้ แต่ในใจเธอกลับคิดว่า ถ้าหากปาณีโดนไล่ออกไป ก็จะไม่มีทางปรากฏตัวต่อหน้าเวทัสได้อีก

ทั้งให้ธามนิธิไล่ปาณีออกไป และยังทำให้เวทัสรู้สึกว่าตัวเองช่วยเธออีก ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวจริงๆ

เวทัสตกใจเล็กน้อย “เธอพูดไปแล้ว?”

คิดถึงสถานการณ์บ้านของ

บทที่ 131

ปาณีรีบลุกขึ้นมา “เวทัส เธอบ้าไปแล้วใช่ไหม”

เวทัสมองไปที่ปาณี นัยน์ตาสีน้ำตาลเต็มไปด้วยความขรึม “ฉันไม่ได้บ้าแล้วก็รู้ตัวดีว่ากำลังทำอะไรอยู่”

ที่เขาทำแบบนี้ก็เพื่อเธอทั้งนั้น

ธามนิธิมองไปที่เวทัสราวกับว่าไม่เข้าใจความหมายในสิ่งที่เขาพูด “สนับสนุน?”