บทที่ 81 โดนตบ ความเย็นชาของเขา

จันวิภาไม่เปิดไฟ พาตัวเองเข้าไปในความมืดมิดนั้น ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่

ตอนจันวิภาตื่นขึ้นมาเห็นเวลาก็รู้ว่าผ่านไปแล้วหนึ่งวัน ประตูก็ไม่เคยเปิดออกเลย สุมิตรก็ไม่ให้คนมาส่งข้าวส่งน้ำมา

จันวิภารู้สึกว่าถ้าตัวเองถูกขังอยู่ที่นี่ต่

บทที่ 82 พัชรีโกรธแล้ว

จันวิภาไม่อยากให้พัชรีเป็นกังวล เลยพูดขึ้น: “ไม่เป็นไร ฉันแค่เพิ่งตื่น”

พัชรีปกติขี้ตกใจอยู่แล้วก็พูดขึ้นอีก: “นี้มันเที่ยงแล้วยังจะนอนอีก รีบออกมาเลยตอนนี้ ฉันมีเรื่องอยากจะปรึกษาหน่อย เธอรีบๆออกมานะ เตรียมตัวเสร็จแล้วโทรหาฉัน”

พัชรีพูด

บทที่ 83 แก้แค้น

วันนี้ตอนเช้า นวาระพูดว่ามีเรื่องของบริษัทเธอต้องออกไปข้างนอก แต่พอออกไปก็ไม่ได้กลับเข้ามา สุมิตรโทรไปก็ไม่ติด

แต่สุมิตรกลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เป็นนวาระขาดการติดต่อไป

ไม่ง่ายเลยที่สุมิตรจะยกแมวตัวนั้นขึ้นมา ตอนนี้จะยอมให้เธอขาดการติดต่อได้ยังไง เขาเก