บทที่ 77 การคุกคามของเขา ไม่อนุญาตให้จากไป

สุมิตรพูดจบจึงได้ปล่อยจันวิภา แล้วพูดต่อ “ดังนั้น เธอก็ควรที่จะ รู้ตัวอยู่ไว้หน่อย ว่าอย่าทำให้ฉันโกรธ！”

จันวิภาไม่สนคำพูดของสุมิตร เธอได้ตัดสินใจลงไปก่อนหน้านี้แล้ว ดังนั้นเธอจึงปล่อยสัมภาระลง แล้วเดินไปทางประตู

สุมิตรพูดอย่างเยือก

บทที่ 78 สมคบคิด

ร้านกาแฟ

นวาระเดินไปยังที่นั่งพิเศษที่อยู่ทางด้านในทางเดิน

ภายใต้แสงไฟที่สลัวๆ ควันบุหรี่รอยอิ่งมาไม่ขาดสาย ชายที่รูปร่างหล่อเหลาคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนโซฟาที่นิ่มๆในปากสูบซิการ์เอาไว้อยู่ ขมวดคิ้วขึ้น ราวกับครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

ในเวลานี้ หลังจากผู้ช

บทที่ 79 เบื้องหลังของมือมืด

นวาระตกใจอยู่เล็กน้อย และเพราะใจฝ่อ เธอคิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกพวกเขาสังเกตได้ละเอียดยิบขนาดนี้ และก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้นอีกว่าจันวิภากำลังสะกดรอยตามเธออยู่

นวาระหันหน้ามา แล้วพูดอย่างเหยียดหยาม “ไม่มีหลักฐาน และถ้าเธอเคยได้ยินเรื่องที่ฉันพัวพันกับสุมิตร เกรงว่า