บทที่ 66 ความจริงของเรื่อง

จันวิภาก้มหน้าลงไป ไม่พูดอะไรออกมา

นราวิชญ์โกรธขึ้นมาทันที กระทืบเถ้าแก่เนี้ยอย่างรุนแรง จากนั้นจึงกลับมาอุ้มจันวิภาแล้วเดินออกประตูไป

ทั้งสองคนไม่พูดอะไรเลยระหว่างทาง นราวิชญ์เม้มริมฝีปากของเขา แต่ทว่าดวงตาที่แดงก่ำของเขากลับแสดงความโกรธออกมา

บทที่ 67 เธอไม่ชอบผม

นราวิชญ์ยิ้มอย่างขื่นขมแล้วพูดขึ้น “จันวิภาทำกับผมเหมือนกับเป็นพี่ชาย เธอไม่มีทางที่จะมอบเรือนร่างตนเองให้ผมแน่ หลังจากที่ผมสังเกตเห็น แน่นอนว่าไม่มีทางที่จะทำเรื่องที่ไม่ดีกับจันวิภาแน่นอน ต่อมาผมเลยไปหาจิลลาเพื่อเอายาระงับ และนี่ก็เป็นเรื่องราวตั้งแต่ต้นจนจบของเรื่องนี้

บทที่ 68 หยกได้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง

วันรุ่งขึ้น หลังจากที่จันวิภาเดินทางมาถึงวิทยาลัย ก็ได้พบกับสิ่งผิดปกติ

นักเรียนส่วนใหญ่มองเธอราวกับภัยพิบัติ ทั่วทุกสารทิศต่างหลีกให้พวกเขา

และบทที่เริ่มเรียน บริเวณรอบตัวเธอ นอกจากเวธัสแล้ว ก็ไม่มีคนอยู่เลยสักตัว

นี่ทำให้จันวิภาส