บทที่ 62

บทที่62 ความคลุมเครือ แตกหักลง

“เป็นไปได้อย่างไร?มันจะเป็นอย่างนี้ได้อย่างไร?” เวธัสค่อยๆยืดตัวขึ้น แต่เสียงเอ้อระเหยอ้อยอิ่งใจยังคงดังเข้ามาในหูเขาอย่างต่อเนื่อง

เวธัสกระแทกหัวตัวเอง คาดไม่ถึงว่าพี่สะใภ้…

จันวิภา ก่อนหน้านี้ ผมยังอธิบายให้พี่ฟัง หรือคิดว่าเป็นพี่ชายท

บทที่ 63

บทที่63 โกรธ ลงโทษอย่างรุนแรง

สุมิตรไช้มือจับคอของจันวิภาอย่างแรง จันวิภาเจ็บมาก เธอใช้มือทั้งสองพยายามผลักสุมิตรออกไป แต่การกระทำแบบนี้ทำให้สุมิตรยิ่งโกรธ

สุมิตรกัดฟัน พ่นเสียงสบถ จับคอของจันวิภา กดลงไปบนผนัง

จันวิภาเริ่มหายใจไม่ออกแต่ก็ไม่สามารถต้านทา

บทที่ 64

ความอับอาย และเดียวดาย

เมื่อเถ้าแก่เนี้ยกวาดสายตามองจันวิถา สุมิตรก็ได้ไปเสียแล้ว

เถ้าแก่เนี้ยนั่งลงข้างๆจันวิภา มองจันวิภาใกล้ๆอย่างไร้ซึ่งมารยาท จากนั้นจึงยิ้มขึ้นมาแล้วพูดว่า “เป็นคนที่สวยจริงๆ”

จันวิภาเครียดขึ้นมาทันที พูดขึ้นอย่างรีบร้อน “สุมิตรได้พูดอะไรกับค