บทที่62 ความคลุมเครือ แตกหักลง

“เป็นไปได้อย่างไร?มันจะเป็นอย่างนี้ได้อย่างไร?” เวธัสค่อยๆยืดตัวขึ้น แต่เสียงเอ้อระเหยอ้อยอิ่งใจยังคงดังเข้ามาในหูเขาอย่างต่อเนื่อง

เวธัสกระแทกหัวตัวเอง คาดไม่ถึงว่าพี่สะใภ้…

จันวิภา ก่อนหน้านี้ ผมยังอธิบายให้พี่ฟัง หรือคิดว่าเป็นพี่ชายที่ดูสงสัย

บทที่63 โกรธ ลงโทษอย่างรุนแรง

สุมิตรไช้มือจับคอของจันวิภาอย่างแรง จันวิภาเจ็บมาก เธอใช้มือทั้งสองพยายามผลักสุมิตรออกไป แต่การกระทำแบบนี้ทำให้สุมิตรยิ่งโกรธ

สุมิตรกัดฟัน พ่นเสียงสบถ จับคอของจันวิภา กดลงไปบนผนัง

จันวิภาเริ่มหายใจไม่ออกแต่ก็ไม่สามารถต้านทานได้ในขณะน

บทที่ 64 ความอับอาย และเดียวดาย

เมื่อเถ้าแก่เนี้ยกวาดสายตามองจันวิถา สุมิตรก็ได้ไปเสียแล้ว

เถ้าแก่เนี้ยนั่งลงข้างๆจันวิภา มองจันวิภาใกล้ๆอย่างไร้ซึ่งมารยาท จากนั้นจึงยิ้มขึ้นมาแล้วพูดว่า “เป็นคนที่สวยจริงๆ”

จันวิภาเครียดขึ้นมาทันที พูดขึ้นอย่างรีบร้อน “สุมิตรได้พูดอะไรกับคุณ