บทที่ 484ขี้งอน

แววตาของสุมิตรตกลง“ป่าปี๊ก็อยากให้บ้านเรามีความสุขด้วยกันเหมือนกันแต่ทางฝั่งหม่ามี๊เขา….”

“โอ๋ยยหม่ามี๊เขาเป็นผู้หญิงการที่เราเป็นฝ่ายต้องเริ่มมันเป็นเรื่องปกติไอแบบนี้หน่ะป่าปี๊จำต้องเป็นฝ่ายเริ่มซะก่อนช่วยให้หม่ามี๊เขาเปิดใจในที่สุดทำไมป่าปี๊ถึงไม่เข้าใจหม่ามี๊เขาบ้างเลย?

บทที่ 485เคารพการตัดสินใจของเธอ

“ไม่สนใจ?แล้วมองดูุหม่ามี๊ไปต่างประเทศแล้วทิ้งให้เราอยู่กันแค่เพียงพ่อลูกอย่างนั้นหรอ?”

นิเวศน์เกรี้ยวกราดขึ้นเรื่อยๆใบหน้าน้อยแดงเถือกด้วยความโกรธ

“ถ้านี่เป็นสิ่งที่เธอต้องการฉันก็เคารพการตัดสินใจของเธอ”

ตัดสินใจอะไรนี่มันเห็นได้ชัดว่าหนี！！

บทที่ 486รักเธอตลอดไป

ธนภาคมองไปที่พัชรีด้วยความทั้งปวดหัวทั้งหมดหวัง​ธนภาคที่พากลับก็ไม่ได้ให้ไปก็ไม่ได้อยาก​ก็อยู่ดีๆก็เหมือนกับว่าเขาขุดหลุมฝังตัวเองไปซะงั้น

……

จันวิภาเป็นคนที่ชอบจัดแจงต่างๆ​ตั้งแต่เธอตัดสินใจที่จะไป​เธอก็ติดต่อโรงเรียน​ส่งใบสมัครไป

พอส่งใบสมัครไปแล้ว​จันวิ