บทที่ 465ร่วมมือกัน

สุมิตรกำหมัดแน่นสั่งให้ลูกน้องทั้งหมดหาวิธีหยุดรถเปมิศาให้ได้

แต่ก่อนที่สุมิตรจะได้ลงมือทำอะไรก็มีรถหนึ่งคันแทรกเข้ามาบังทางของเขาไว้

ในตอนนั้นเองเปมิศาถึงได้มีโอกาสหนีเธอเลี้ยวโค้งแล้วขับหนีไปอย่างรวดเร็วแต่ก่อนที่จะหนีพ้นนั้นจันวิภาก็มองเห็นรถที่พึ่งโผล่ออกมาจาก

บทที่ 466ไปต่อไม่ได้แล้ว

“หุบปากรถอยู่ไหนไปเอามาเดี๋ยวนี้!”

ตอนนี้สุพจน์อารมณ์กำลังพลุกพล่านราวกับเสือที่กำลังโมโหสุดขีด

เจ้าหัวล้านไม่กล้าพูดอะไรต่อได้แต่ตอบอย่างระมัดระวังว่า“นั่นมัน….ต้องใช้เวลาหน่อยนะครับ”

“ถ้ายังรออยู่แบบนี้มันจะไปทันได้ยังไง!”

สุพจน์ไม่ลังเลเลยแม้แต

บทที่ 467โดนหลอกอีกครั้ง

พอคนของสุพจน์มาเพิ่มสถานการณ์ก็เปลี่ยนไปทันทีเพื่อที่จะจัดการลูกสมุนพวกนี้เปมิศาครุ่นคิดอยู่พักนึงแล้วเธอก็หยิบระเบิดออกมาจากในกล่องกะว่าจะใช้มันจัดการสุพจน์แล้วก็ให้สุมิตรพาจันวิภากลับไปส่วนเธอจะคอยระวังหลังให้

เปมิศาในตอนนั้นไม่ได้มีความคิดที่อยากจะหนีไปจากที่นี่