บทที่ 417สุพจน์โทรมา

นิเวศน์รู้สึกว่าตอนนี้สุพจน์กลายเป็นคนที่ไร้อารมณ์ความรู้สึกไปแล้ว แต่เขายังคงมีความหวังอยู่ เขายอมจะเชื่อว่าที่สุพจน์เป็นแบบนี้เพราะจันวิภา ยังดีว่าต้องยอมรับว่าเขาทำไปเพื่อต้องการอำนาจและเงินทอง

ถึงแม้ว่าทั้งสองแบบนี้จะไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่นัก แต่อย่างน้อยมันก็

บทที่ 418 ยื่นหมูยื่นแมว

หลังจากโทรกลับไปแล้วได้ยินแต่เสียงสัญญาณสายไม่ว่าง จันวิภาก็รู้สึกสับสนงุนงงไปหมด เธอเปิดน้ำเย็นในอ่างล้างหน้า แล้วก็จุ่มหน้าตัวเองลงไป เพื่อเป็นการเรียกสติตัวเองกลับมา แล้วคิดหาวิธีอื่น

เธออยากจะเล่าทุกอย่างให้สุมิตรฟัง การที่เธอต้องมาแบกรับเพียงคนเดียวทำ

บทที่ 419 ฉันไม่เคยบังคับเธอ

ในที่สุดจันวิภาก็พูดออกมาเองว่าเธอ “เต็มใจ”

ด้านสุพจน์ เมื่อได้รับคำตอบที่ตัวเองต้องการ จากใบหน้าที่ไร้สีหน้าก็คลี่ยิ้มออกมา เพียงแต่ว่ามันเป็นแค่รอยยิ้มเพื่อเย้ยหยันจันวิภาเท่านั้น

สุพจน์ไม่ได้ตอบอะไร ได้แต่หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุด แล้วก็สูบ ราวกับว่า