บทที่391ยกโทษให้ฉันเถอะ

ในช่วงเวลาที่พัชรีได้ปรากฏตัวขึ้นในบาร์แห่งนั้นธนภาคก็รู้สึกได้ว่าตัวเองเกิดอาการตื่นเต้นขึ้นมาอย่างฉับพลัน

โดยเฉพาะในบทที่พัชรีเปิดม่านออกแล้วเดินเข้ามาในห้องฉายวิดีโอนั้นธนภาคยิ่งรู้สึกได้ว่าฝ่ามือของเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

แต่ก็ไม่ทำให้ธนภาคต้องรีบร้อนที่จ

บทที่392เข้าโจมตี

ธนภาคมีบางทีที่พูดออกไปโดยไม่ได้ตั้งใจยังถูกพัชรีเข้าใจผิดว่าสิ่งที่พูดนั้นน่าขยะแขยงซึ่งเขาก็ไม่สบายใจซึ่งเขาเองก็ตำหนิตัวเองอยู่บ่อยครั้ง

“ขอโทษ”

นอกจากคำว่าขอโทษธนภาคก็ไม่รู้ว่าจะหาคำไหนมาพูดให้ได้ดีกว่าคำนี้

พัชรีก็ไม่มีคำตอบกลับจากคำขอโทษของธนภาคจากนั้นทั

บทที่393การลอบฆ่าของกลุ่มวัยรุ่น

ธนภาคยังมีสติไม่ตระหนกตกใจและอีกเช่นกันฝ่ายตรงข้ามมีไม้เบสบอลที่พอเหมาะมือพร้อมที่จะสู้ไม้เบสบอลฟาดไปที่ประตูรถของธนภาค

ถึงแม้ว่าธนภาคจะไม่ได้สนใจกับค่าเสียหายเล็กๆนี้แต่ว่าการที่ทุบสะเปะสะปะและอาการก้าวร้าวนี่สิที่ทำให้โมโหและยิ้มเยาะเย้ยให้กับคนที่ไม่มีไม