บทที่ 375 หนึ่งหลังสามคน

รถจอดอยู่ข้างนอกบ้านวิบูลย์ธนภัณฑ์ จันวิภาลงจากรถ เงยหน้ามองบ้านพักตากอากาศที่โอ่อ่าสวยงามดุจพระราชวัง พูดไม่ออกสักคำ สุมิตรจูงมือเธอ

สุมิตร : “หลังจากนี้ที่ นี่ก็เป็นบ้านของคุณจริงๆ เพียงแต่ก่อนหน้านี้มันเป็นห้องขังสำหรับคุณ”

น้ำเสียงของสุมิตรมีความเสียใจรู

บทที่ 376 กลับบริษัทอีกครั้ง

ยังไม่ทันได้คิด นิเวศน์ก็ตอบกลับไปตรง ๆ ว่า “ช่างมันเถอะน่า การจ้างแรงงานเด็กมันผิดกฎหมายนะป๊า”

ตอนนี้นอกจากเที่ยวเล่น นิเวศน์ก็ไม่ได้สนใจอะไรเลย อย่างไรก็ตามสมาชิกในครอบครัวทั้งสามคนได้กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้งแล้ว และเขาเองไม่มีความจำเป็นต้องกลับไ

บทที่ 377 หม่ามี๊ ผมไม่ต้องการ

หลังจากที่ชนินพรเดินออกจากห้องทำงานไป สุมิตรอดไม่ได้ที่จะชื่นชมวิสัยทัศน์ของธนภาคในการมองคน

บุคลิกและนิสัยเฉพาะตัวของชนินพรถือได้ว่ายอดเยี่ยมเป็นอันดับต้นๆของบริษัทแห่งนี้ โดยเฉพาะผมสั้นประบ่าที่เป็นระเบียบเรียบร้อยยิ่งทำให้หล่อนดูมีความสามารถในการทำงานมากขึ้