บทที่336 แผนการสำเร็จ

��าจะมองเจ้าหนุ่มน้อยคนนี้ให้เหมือนเป็นลูกตัวเองแต่ก็ยอมทำตามไปนราวิชญ์ก็รู้สึกได้ว่าเป็นเรื่องที่เกินความจำเป็นแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรไป

ทั้งสองคนได้ไปยังที่พักของสุมิตรธนภาคดูวิตกกังวลใจเป็นอย่างมากส่วนนิเวศน์ก็นั่งนิ่งอยู่บนโซฟาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อและปากก็พูดอะไ

บทที่337 ฝีมือในการแสดง

สุมิตรยังคงไม่ได้สตินราวิชญ์เลยเอารถโรงพยาบาลออกมาแล้วก็เอาเตียงคนไข้ของสุมิตรออกมาด้วย

มองใบหน้าที่ไม่มีชีวิตชีวาของสุมิตรในใจก็รู้สึกสับสนเขาไม่เข้าใจว่าผู้ชายคนนี้มีอะไรที่ดีซ่อนอยู่หลังจากทุกๆครั้งที่ทำร้ายจันวิภาเขาก็ยังสามารถทำให้ในใจของจันวิภายังมีที่สำหรับเข

บทที่338 วิกฤตการณ์

จันวิภาใช้มือชี้ไปทางนิเวศน์พูดแบบอารมณ์ไม่ดีไปว่า “เด็กน้อยคนนี้ยังจะเป็นนักแสดงรางวัลออสการ์ให้แม่ดูด้วยใช่ไหม พูดมาตั้งนานแล้วเป็นเพราะประโยคหลังนี้ใช่ไหม”

นิเวศน์ปากแข็งไม่ยอมรับแต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาแสดงความคิดจริงๆของเขาออกมา

“เจ้าเล่ห์มาตั้งแต่เด็ก เดินตา