บทที่333 ขอร้อง

หลังจากที่ธนภาคเดินออกไปแล้วพัชรีก็มีท่าทีที่ผิดหวังยิ่งกว่าเดิมถึงแม่ว่าหญิงสาวจะกลบเกลื่อนแค่ไหนก็อาจหลุดรอดสายตาของน้องสาวอย่างจันวิภาได้

ทีแรกจันวิภาก็อยากจะพูดปลอบพัชรีอยู่เหมือนกันแต่ติดที่ตอนนี้จิตใจของเธอยังไม่ดีขึ้นสักเท่าไหร่จึงได้แต่บอกให้พัชรีกลับบ้านไปก่อนก็เท่

บทที่334 ข่มขู่

“จันวิภาจำไว้นะไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพี่อยู่ข้างเธอเสมอเธอไม่ใช่ตัวคนเดียวเข้าใจไหม”ฟังประโยคนี้ของนราวิชญ์หญิงสาวก็ซาบซึ้งจนพูดไม่ออก

“ตลอดไป”นราวิชย์พูดย้ำด้วยสายตาจริงจังและหนักแน่น

ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอได้รับการดูแลรวมถึงความรักและช่วยเหลือจากชายหนุ่มตรงหน้ามาโดยตลอด

บทที่335 ได้ข่าว

ที่แท้สุพจน์ก็ร่วมมือกับคนพวกนี้ด้วยถึงว่าทำไมธนภาคถึงตามหาตัวสุมิตรไม่เจอ

“ไม่ต้องอาศัยเขาฉันก็เล่นงานเธอได้”จันวิภาพูดพร้อมกับกำมือแน่นอย่างพยายามอดกลั้นอารมณ์

จันวิภาที่ไม่คิดเหตุการณ์จะกลายมาเป็นอย่างนี้ได้แต่มาถึงตอนนี้คงจะทำอะไรไม่ได้แล้วคงจะต้องเล่นตามน้ำต่อไป