บทที่331หน้าแดงด้วยความโมโห

จันวิภาเมื่อได้ฟังประโยคของพัชรีที่พูดออกมาเมื่อสักครู่ก็อดที่จะหัวเราะอยู่ในใจไม่ได้เธอคงจะไม่เคยเจอด้านมืดของนิเวศน์เป็นแน่ถึงได้พูดออกมาเช่นนี้ ในสายตาของจันวิภานิเวศน์มีนิสัยเหมือนสุมิตรอย่างกับแกะผิดกันอย่างเดียวคือนิเวศน์นั้นรักตนแต่สุมิตรไม่ใช่ ผู้หญิงคนนี้ไม่ว

บทที่332 ด่าเพื่อกระชับความสัมพันธ์

บรรยากาศเริ่มกลับมาคุกกรุ่นอีกรอบจันวิภาได้แต่แอบมองธนภาคด้วยความระมัดระวังและก็ได้เห็นว่าหน้าของชายหนุ่มนั้นเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความโกรธแต่ชายหนุ่มก็ยังระงับเอาไว้และพยายามหายใจเข้าออกลึกๆอย่างอดกลั้น

จันวิภาที่ปกติไม่เคยเห็นอาการเช่นนี้ของชายหนุ่ม

บทที่333 ขอร้อง

หลังจากที่ธนภาคเดินออกไปแล้วพัชรีก็มีท่าทีที่ผิดหวังยิ่งกว่าเดิมถึงแม่ว่าหญิงสาวจะกลบเกลื่อนแค่ไหนก็อาจหลุดรอดสายตาของน้องสาวอย่างจันวิภาได้

ทีแรกจันวิภาก็อยากจะพูดปลอบพัชรีอยู่เหมือนกันแต่ติดที่ตอนนี้จิตใจของเธอยังไม่ดีขึ้นสักเท่าไหร่จึงได้แต่บอกให้พัชรีกลับบ้านไปก่อนก็เท่