บทที่324 คุณดูถูกฉันมากเกินไป

นิเวศน์ไตร่ตรองอยู่นานจากนั้นเงยหน้าขึ้นมองจากด้านหลังของสุพจน์กล่าวอย่างจริงจัง “ไม่จะไม่มีความผิดพลาดอีกเป็นครั้งที่สองอย่างเด็ดขาดฉันคิดว่าทุกอย่างแทบจะสมบูรณ์แบบ”

“คุณยังมีอีกหนึ่งความผิดพลาดคือคุณดูถูกฉันมากเกินไป”

สุพจน์หันหน้ากลับมาพูดและมองนิเวศน

บทที่325 ปลอบใจและความหวัง

ถ้าหากว่าเกิดเรื่องอย่างนั้นขึ้นอีกฉันคงไม่ปล่อยสุพจน์ไว้อย่างเด็ดขาดใครที่ทำให้พ่อเจ็บฉันจะต้องให้มันชดใช้

ด้านหนึ่งนิเวศน์คิดเรื่องเหลวไหลอีกด้านหนึ่งก็ไม่หยุดหยอกล้อจันวิภา

ผู้ใหญ่ทำให้เด็กต้องเป็นกังวลจนถึงขนาดนี้ยังไม่รับผิดชอบ

นิเวศน์เดาว่าชั่วช

บทที่326 หนี

ตอนนี้จันวิภาต้องมองนิเวศน์ใหม่แล้วที่แรกคือหลอกสุพจน์จนเกือบตกลงไปในหลุมดักฟังตอนนี้ก็มีเทคโนโลยีขั้นสูงเป็นชุดที่ตัวเองดูไม่รู้เรื่องอีก

ที่สำคัญคือไอ้นี้มันรวบรวมเสียงของผู้คนรอบตัวมาเยอะมากน่าจะมีการเตรียมพร้อมมานานแล้วเป็นคนที่ซับซ้อนจนน่ากลัวถ้าอย่างนั้นเป้าหมายของนิเวศน