บทที่320 กักบริเวณ ไม่ให้หนี

ก่อนหน้านี้นิเวศน์เห็นสุพจน์เคร่งขรึม ยังคิดว่าตัวเองถูกจับได้ว่าแอบดักฟังเขา ในใจจึงเกิดความตึงเครียด แต่กลายเป็นว่าสุพจน์พูดเรื่องเมื่อเช้า ดังนั้นนิเวศน์จึงเริ่มซุกซนอีกครั้งและล้อเล่นกับพ่อบุญธรรมของตัวเองขึ้นมา

ดวงตาสุพจน์เย็นลงเล็กน้อย และเคาะศีรษะเล็กๆ ข

บทที่321 ข้อมูลสำคัญ

นิเวศน์ผู้ที่มีความชั่วร้ายอยู่ในใจไม่กล้าพูดอะไรออกมาอีก ทำได้เพียงนิ่งเงียบไม่ส่งเสียง ตัวเขาเองก็คิดว่าการได้อยู่ใกล้สุพจน์เป็นเรื่องที่ดี แม้จะแอบดักฟังได้ไม่สะดวก แต่ก็จะทำให้รู้การเคลื่อนไหวของสุพจน์ได้ตั้งแต่เนิ่น ๆ

สุพจน์ไม่ได้สังเกตเห็นถึงความผิดปกติเล็ก ๆ พ

บทที่322 หรือว่าจะเป็นเขาจริง ๆ ?

“ออกไปข้างนอก?” นิเวศน์กะพริบตาสีดำขลับ พูดอย่างไม่พอใจ “ไปไหน? หรือว่าคุณเองก็อยากให้ผมไปทำงานใช่มั้ย?”

แม้ว่าจะแสดงท่าทีไม่พอใจ แต่ในใจนิเวศน์กลับนึกสงสัย สองสามวันมานี้สุพจน์วุ่นวายอยู่กับการจัดการบริษัทตะวันกรุ๊ปจำกัดชัด ๆ อย่าบอกนะว่าจะพาเขาไปไว้ใกล้ต