บทที่307 เป็นพรหรือคำสาป

ธนภาคได้รับบาดเจ็บ บนใบหน้ามีบางอย่างผิดปกติ เขายังยืนอยู่ที่ประตูกับสองบอดี้การ์ด และจากนั้นก็คำรามออกมา “พวกนายสองคนยังยืนทำอะไรอยู่ตรงนั้นอีก มาหยุดพวกเธอเร็วสิ!”

ทันทีที่ธนภาคพูดออกมา สองบอดี้การ์ดที่เหมือนภูเขาน้ำแข็งก็เริ่มขยับ พวกเขาทั้งสองเดินมาอย่างรวดเร็ว

บทที่308 กลายเป็นผัก

พูดมาถึงแต่ว่า ธนภาคก็หยุดและไม่สามารถพูดได้อีกต่อไป สีหน้าของเขาเจ็บปวดเล็กน้อย ก้มหน้าลง และเป็นอีกครั้งที่ต้องถอนหายใจหนัก

วันนี้ธนภาคถอนหายใจไปหลายครั้งแล้ว ค่อนข้างเกิดความรู้สึกหดหู่เล็กน้อย

“แต่ว่าอะไร!” จันวิภาดูตกใจมาก อดไม่ได้ที่จะจับไหล่ของธนภาค ก้มลงไ

บทที่309 พ่อที่แท้จริง VS พ่อบุญธรรม

ตอนนี้ต้องการจะหลบหนี แต่เขากลับไม่ตื่นขึ้นมา

ธนภาคโอบจันวิภาไว้ มันเจ็บปวดที่เห็นเธอร้องไห้ อยากกอดเธอไว้ในอ้อมแขน แต่จันวิภาเป็นผู้หญิงของพี่น้องของเขา และพี่น้องของเขากำลังนอนหมดสติอยู่ ไม่ว่าธนภาคจะหาญกล้าขนาดไหนก็ไม่กล้ากอดจันวิภาเอาไว้ในอ้อมแขน